نسخه الکترونیکی کتاب تجارت در امارات متحده عربی

امارات متحده عربی فدراسیونی مبتنی‌بر قانون اساسی است که در دوم دسامبر 1971 میان هفت امیرنشینِ ابوظبی، دوبی، شارجه، عجمان، فجیره، ام‌القوین و رأس‌الخیمه تشکیل شد. این امارات پیش‌تر بخشی از قلمرو تحت حمایت انگلستان بودند که با عنوان «کشورهای تروشیال» یا «عمان تروشیال» شناخته می‌شدند و با خروج بریتانیا از خلیج فارس در سال 1971، به خودمختاری رسیدند.
امارات متحده عربی از نظر استراتژیکی در شبه‌جزیره عربستان واقع شده و مساحت آن حدود 82880 کیلومتر مربع است. این کشور با عربستان سعودی در جنوب غربی و با عمان در شمال و جنوب شرقی مرز مشترک دارد. همچنین این کشور بین خلیج فارس و خلیج عمان قرار گرفته است.
فرهنگ عربی بخشی از زندگی روزمره در امارات متحده عربی است و هنجارهای تجاری این کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. درهای این کشور تا حد زیادی به روی اتباع خارجی باز است و می‌کوشد محیطی را ایجاد کند که برای سرمایه‌گذاری خارجی و رشد اقتصادی مطلوب باشد و تنوع و چندفرهنگی را ارتقا دهد.
جمعیت امارات متحده عربی حدود 10 میلیون نفر تخمین زده می‌شود. تقریباً 80 درصد جمعیت این کشور را مهاجران خارجی تشکیل می‌دهند که بخش زیادی از آن‌ها در دوبی ساکن هستند. زبان رسمی کشور عربی است؛ با‌این‌حال، انگلیسی به‌طور‌کلی در تجارت و زندگی روزمره استفاده می‌شود. هندو، اردو و فارسی نیز به طور محدود صحبت می‌شود. اکثریت جمعیت این کشور مسلمان هستند.